|
Wedstrijden in
Spanje – Vigo 20-21 december 2008 en Santiago de Compostela 27 – 28
december 2008 Tijdens de zomervakantie bedachten we dat we de kerst met de familie in Spanje door wilden brengen. Al snel volgde toen de uitnodigingen van bevriende Spaanse kwekers, om dan wat Timbrado’s mee te brengen. Rond de kerst is het immers wedstrijd seizoen, zowel in Nederland als in Spanje. Enige voorbereiding was wel nodig. We werden lid van de vogelvereniging in Ferrol en van Santiago. We bestelden via de Spaanse vereniging zangkooitjes, want in Spanje gebruik je reglementair of Sevillanas of Valenciana’s. Onze vogels werden voorzien van een eigenaarsverklaring, om geen problemen aan de grenzen te krijgen. We kozen ieder een stam en drie enkelingen uit, en zo zoefden we in de week voor de kerst met 22 timbrado’s over de Franse snelwegen, op naar Spanje! De vogels vonden het autorijden leuk en opwindend, ze zongen onderweg uit volle borst! Ons plan was om aan twee wedstrijden mee te doen. Donderdagavond kwamen we aan. De vogels waren in topconditie en hadden er zin in. Onze oorspronkelijke verwachting was dat ze het moeilijk zouden krijgen met het verschil in temperatuur, de overgang van de verwarmde huizen in Nederland naar de onverwarmde, kille huizen in Spanje. Een centrale verwarming is zelden aanwezig, en de open haard verwarmt niet de ruimte waar onze vogels moesten staan. Maar de vogels hadden nergens last van, ze zongen direct bij aankomst in Spanje, toen ze na 20 uur uit de kist te voorschijn gehaald werden. Ze kregen ’s avonds nog een eitje met gemalen hennep om ze aan te sterken en om de zanglust op peil te houden. De eerste dag gaven we ze nog wat extra warmte met een mobiel radiatortje. Vrijdag haalden we de bestelde kooitjes op, mooi gelakt, een schuiflaadje en een roostertje, picobello in orde. Stickers hadden we niet ontvangen, in Spanje worden die niet van te voren toegestuurd. Zaterdag ochtend om 7 uur, nog hardstikke donker, verzamelden we bij het huis van onze vriend Jose. Van daaruit vertrokken we met de groep uit Ferrol naar Vigo. Twee auto’s, 7 kwekers en een 70 tal vogels. Een tweehonderd kilometer rijden was het. Vanuit de auto zagen we de lichtjes in de dalen en wat later bij het ochtendgloren de nevels tussen de heuvels. Mooie vergezichten. Rond ˝ 10 kwamen we aan in Vigo, een havenstad in het zuiden van Galicie, dicht bij de grens met Portugal. Na wat zoeken vonden we de plek waar de wedstrijd gehouden, een cultureel centrum op de top van de heuvel aan de rand van de stad. De plaatselijke vogelvereniging had daar zijn ontmoetingsruimte. Een ontmoetingsruimte waar ook vogelproducten verkocht worden, zoals zaad, nestmateriaal en dergelijke. In de ontvangstruimte was het wedstrijdsecretariaat gevestigd. De keuring was al begonnen toen we arriveerden. We leverden onze vogels in. Daarvoor moesten we melden van welke vereniging we waren, ons kweeknummer en de ringnummers van de vogels die we bij ons hadden, stam en enkelingen. Dit alles werd geregistreerd en aan elk ringnummer werd ter plekke een volgnummer toegekend en op een stickertje geschreven. Dat stickertje werd op de kooi geplakt door de organisatie, op een plek die duidelijk zichtbaar was voor de keurmeester.
Voor de keuring De kisten met vogels die nog gekeurd moesten worden stonden links, na afloop van een keuring werden de kisten aan de rechterkant gezet. Een eenvoudig maar effectief systeem. Sommige kwekers hadden van te voren doorgegeven hoe laat ze hun vogels wilden laten keuren. Wij niet, wij zouden aan de beurt komen als er tijd was. Je betaalt voor de keuring van 20 minuten, per groep. Onafhankelijk van het feit of je enkelingen (1, 2 of 3 vogels) of een stam laat keuren. De keuring in Vigo vond plaats door Candido Lorenzo Vidal, Com keurmeester en CNJ/FECC. De zaal waar de open keuring plaatsvond, was naast de ruimte waar we de vogels ingeleverd hadden. Een keurkabine, zonder veel toeters en bellen, een opstelling waar een 16-tal belangstellenden tegelijk de keuring konden bijwonen. Tijdens de wisseling van vogels konden we plaats nemen in de zaal om de keuringen te volgen. Opvallend hoeveel kwekers de moeite nemen om bij de keuring aanwezig te zijn. De hele dag door was het zaaltje van de keuring gevuld met kwekers, die nauwlettend de verrichtingen van hun vogels of van de vogels van de concurrenten volgden. Dat hebben we in Nederland wel anders meegemaakt, waar we ons er soms over verbazen dat zo weinig kwekers interesse in de keuring hebben! De keuring is toch het moment om verschillende vogels te beluisteren. En dat hebben we geweten. Zoveel verschillende vogels kregen we tijdens de keuring te horen. En ja, ook hier de klassieke vogels, de intermediaire en discontinue vogels - door elkaar op tafel. Maar zoveel afwisseling, zoveel andere zangstructuren! In Nederland lijken de vogels veel meer op elkaar, eigenlijk ook niet vreemd, als je bedenkt dat er toch niet zoveel nieuw bloed in Nederland binnenkomt. De genetische basis in Nederland is veel smaller dan in Spanje. Tijdens de keuring hoorden we enorme verschillen met name in de siertoeren, de Floreos en de Floreos Lentos die soms enorm langzaam gebracht werden, Floreos die herkend werden als de "Katteschreeuw", de "Kikker", "de Haan" en de "Sirene". Floreos Lentos zo langzaam dat het leek of de toon even in de lucht bleef hangen. Het is duidelijk dat de siertoeren bij de Timbrado’s in Nederland ons in de toekomst nog veel meer kunnen en zullen brengen! Heldere geluiden, mooie klanken, broos, fragiel, duidelijk en intens. De keuring vond plaats van 9.00 uur tot 14.00 uur. De hele dag door liepen kwekers binnen met vogels, die vervolgens bleven hangen, luisteren, kletsen, ervaringen uitwisselen. Om 14.00 uur was er voor alle kwekers en organisatie een gezamenlijke maaltijd, boven in het restaurant van het cultureel centrum. En om 16.00 uur ging het weer verder met de keuring tot ongeveer 20.00 uur. Op het moment dat toen eindelijk
onze eigen vogels aan de beurt kwamen, stokte wel even m’n adem. Daar
stonden ze dan, na meer dan 2200 km reizen, op de tafel voor de Spaanse
keurmeester. Zouden ze zingen? Of zouden ze het laten afweten? Een
spannend moment.......Maar gelukkig, ze deden hun best, de Timmies zongen
de longen uit hun lijf en de sterren van de hemel! In Spanje moet een enkeling wel een hele bijzondere zang brengen om kampioen te worden. Een vogel van 91 punten, en we hebben er twee gehoord die dag, is een vogel met een voor ons haast onvoorstelbaar gevarieerd lied. Een lied waarbij de structuur van de zang welhaast onvoorspelbaar is, maar toch enorm melodieus klinkt. Waarbij de toeren zuiver klinken, en geen enkele keer te hard, te hoog, of storend in het lied. Rust in de zang maar heel afwisselend, met prachtige siertoeren en samengestelde toeren die heel duidelijk aanwezig zijn maar niet overheersen. Een vogel waarbij je na 20 minuten nog steeds aandachtig zit te luisteren en als de bel klinkt omdat de tijd om is, zou je willen dat de vogel nog mocht blijven staan. Genoten hebben we van de vogels. We zijn blij dat een van die vogels, de meesterzanger, van onze vriend Jose was! De volgende ochtend ging het verder, nog een halve dag zou er gekeurd worden. In Spanje wordt erg streng gelet op nassale klanken en scherpe klanken in het lied. Geen strafpunten, maar de aandachtspuntjes werden volop gegeven! We konden als aspirant keurmeesters bijzitten, onze vogels waren de vorige dag immers al voorbij gekomen. Daar leerden we nog een aantal behendigheden, voor aspirant keurmeesters belangrijk. En tot slot...... niks beters dan een goede maaltijd en een lekker glas wijn, na zulke mooie vogels gehoord te hebben!
Aankomst in Santiago De week erna was de wedstrijd in Santiago de Compostela. De keuring werd daar gedaan door M. Alvarez Urbon, keurmeester C.N.J./FECC uit Leon. En de prachtige stad Santiago deed zijn faam eer aan. De wedstrijd werd gehouden in een schitterend monumentaal pand, een landhuis. Er waren meer deelnemers dan in Vigo, zeker zo’n 180 vogels namen deel. Fantastische zang, en weer opvallend veel belangstelling van de kwekers. Onze vogels deden het minder goed dan de week ervoor. In de stam, die in Vigo nog zo goed ging, liet een vogel het helemaal afweten. In Santiago zong onze beste stam uiteindelijk voor 341 punten, de beste vogels hadden 87 punten. En koud dat het was, in die hoge ruimte met stenen muren van wel een meter dik! Dat was echt kleumend vogels luisteren! Maar 's middags was er voor allemaal Cocido, een typisch streekgerecht met veel vlees, kool en aardappelen met een goed glas rode wijn. Goede winterkost! En het kan toch echt Spaans koud zijn, met een graadje tussen de 10 en 15 graden, zonder verwarming, tussen die dikke stenen muren. In de zon buiten was het warmer dan binnen! Het weerzien met de groep uit Vigo was hartelijk. Opvallend hoe in Spanje per plaats of regio groepen kwekers samenwerken en dan de competitie aangaan met kwekers uit andere plaatsen, streken. Gezellig om op die manier samen te werken, vogels uit te wisselen, maar ook om als groep samen naar een wedstrijd te reizen. Ook het grote verschil in vogels ontstaat op die manier: in een groep wordt een lijn uitgewerkt die dan duidelijk verschillen toont met een lijn die elders in generaties vogels is uitgewerkt. In Nederland is een dergelijk systeem niet realiseerbaar, we kunnen immers niet inzenden zonder lid te zijn van een vereniging. In Spanje mag je als lid van een vereniging overal in het land inzenden. Je bepaalt dus met je groep aan welke wedstrijden je gaat deelnemen, waar je naartoe reist. De afstanden zijn natuurlijk ook niet te vergelijken met die in Nederland en bovendien kent Spanje een veel grotere kwekersdichtheid per plaats. Als UFO’s gingen we naar huis: lid van de Union Ferrolano de Ornitologia. Weer onderweg met de groep van Ferrol, maar niet nadat we afscheid namen van de andere kwekersgroepen, de Vigo groep en de kwekers van Santiago. En uiteraard, het slot van de wedstrijden werd beklonken met een goed glas Spaanse wijn. Een week later waren we terug in Nederland met de keurlijsten voor onze vogels in onze bagage en een rugzak gevuld met ervaringen en mooie herinneringen. Wedstrijden in Spanje – Mieres 22 december 2010 Nationale kampioenschappen FECC Verslag volgt binnenkort!
|
